Zaterdag 2 mei. Tropische temperaturen in Barneveld, bidons die sneller leeg waren dan de kansen in de heenwedstrijd en één duidelijk plan: profiteren van het beruchte Horster kwartiertje.

Want ja, uit hun eigen wedstrijdverslagen bleek: dat kwartiertje is geen turbo… maar juist een soort opstartprobleem. Een beetje als een oude diesel op een koude ochtend. Dus onze missie was helder: vliegen uit de startblokken en toeslaan zolang Horst nog aan het wakker worden is.

En laten we eerlijk zijn… dat hadden we kunnen weten.
Want in de heenwedstrijd deden we dat dus perfect. We begonnen als een speer, kregen drie opgelegde kansen… en vergaten ze er allemaal in te leggen. Resultaat: 3-0 verlies en een collectief “hoe dan?!”-moment.

Flash forward naar vandaag… en ja hoor
We wilden dus weer zo’n start. Alleen deze keer mét goals.
Maar voetbal kan soms gemeen zijn. Want in plaats van dat wij profiteerden van het Horster kwartiertje… deden zij dat gewoon niet. Sterker nog: ze waren vanaf minuut één wakkerder dan wij na drie bakken koffie.

Binnen 12 minuten: 0-2.
Daar ging ons plan. En waarschijnlijk ook het Horster kwartiertje, want dat hebben we eerlijk gezegd niet meer teruggevonden 🔍.

De goals?

•⁠ ⁠Nummer één: Marlène zat er goed bij, maar die bal had haast alsof ‘ie de laatste trein moest halen.
•⁠ ⁠Nummer twee: lange bal, spits 1-op-1, Marlène nog met een handje eraan… maar ook deze ging erin.

Plan B: even normaal doen
Dus hup, terug naar 4-3-3. Minder kamikaze, meer controle.
Dat werkte beter, al werden de kansen iets schaarser.

•⁠ ⁠Marlin met een heerlijke punter op de paal (pure nostalgie)
•⁠ ⁠Horst raakte nog de lat en zag een goal afgekeurd worden

En ondertussen werd er gewisseld alsof het een doorlopende barbecue was: iedereen even meedoen, iedereen even zweten.

Tweede helft: jagen op gerechtigheid (en een goal)
Na de rust bleef het spelbeeld ongeveer hetzelfde. Horst hoefde niet per se en liet de bal lekker rondgaan, terwijl wij op zoek gingen naar die aansluitingstreffer.

En die leek te komen…
Patty met een wereldgoal: lobje over de keepster, in de kruising. Iedereen los… behalve de scheids.
Buitenspel.

Zelfs de tegenstander keek verbaasd. Dat zegt genoeg.
Even later nóg zo’n moment. Het zat vandaag gewoon niet mee. De voetbalgoden hadden duidelijk een vrije dag opgenomen.

Anouk probeerde het nog van afstand met een vrije trap van een meter of 30 – bijna raak. De keepster moest ‘m ternauwernood over de lat tikken. Corners volgden, kansen kwamen… maar het geluk bleef ergens in de schaduw liggen.

Slotakkoord
In blessuretijd viel nog de 0-3 en daarmee was het klaar.
Conclusie: we wilden profiteren van een slap Horster begin… maar vandaag hadden ze die overgeslagen. Onbeleefd eigenlijk.

Maar goed… de derde helft dan 🔥
Waar we op het veld net tekortkwamen, waren we na de wedstrijd ongenaakbaar. Zeepsop, mat, brandslang: buikschuiven alsof het een WK-onderdeel was.
Zelfs de teammanager van Horst liet zich niet kennen en schoof vrolijk mee. Respectpunten erbij!

Afsluiten in stijl
De dag eindigde bij Lisa met eten en drinken. Want verliezen is één ding… maar gezellig afsluiten kunnen we als de beste.

Tot slot
De komende wedstrijden zonder Evy (aka Evert), die op reis gaat. Evy, geniet ervan en kom terug met mooie verhalen (en hopelijk beter weer dan wij vandaag hadden 😉).

Eindstand: 0-3
Het Horster kwartiertje? Vandaag spoorloos.
Onze strijd? Gewoon aanwezig.
Onze humor? Nog steeds kampioen 💛💙