Zaterdag stond de allerlaatste uitwedstrijd van het seizoen op het programma voor VV Barneveld VR1. Bestemming: het altijd gezellige Otterlo VR1. Een affiche dat inmiddels voelt als een goede Netflix-serie: spanning, strijd, onverwachte plotwendingen en hier en daar wat lichamelijk ongemak. In de voorbereiding én competitie lagen beide ploegen al dicht bij elkaar, dus vooraf werd er voorzichtig gedroomd van punten. Heel voorzichtig. Fluisterend bijna.

Door vakanties misten we wat vaste krachten, alsof half Nederland besloten had tegelijk richting camping of all-inclusive buffet te vertrekken. Gelukkig kwamen Kim en Djenoa de gelederen versterken. En alsof dat nog niet genoeg organisatie was, moest er op het laatste moment ook nog een grensrechter geregeld worden. Gelukkig werd Gerben van het eerste letterlijk op het nippertje gestrikt. Vermoedelijk had hij net zijn slippers aan toen de noodoproep kwam: “Gerben, pak die vlag, je bent onze laatste hoop!”

Met 16 strijdsters verschenen de geel-blauwen aan de aftrap. Door de afwezigheid van het vaste centrale blok Meline en Evy moest er flink gepuzzeld worden. Een soort voetbalversie van Tetris op standje expert. Gidana en Kim vormden het hart van de defensie, Lara en Lisa mochten de flanken bewaken alsof het de grenzen van Fort Knox waren. Op het middenveld liepen Romy S, Danique en Simone zich alvast warm voor een marathon, terwijl voorin Maud, Anouk en Romy B mochten proberen voor paniek in de Otterlose defensie te zorgen. En achter alles stond natuurlijk Marlène. Vandaag niet zomaar een keeper, maar eerder een combinatie van een kat, een muur en een octopus.

Het weer was heerlijk. Een fijn temperatuurtje, een zonnetje dat niet helemaal wist wat het wilde en een grasveld dat gelukkig géén steppe was zoals eerder dit seizoen. Dat alleen al voelde als winst.

Otterlo begon beter aan de wedstrijd. Gelukkig hadden we dit keer het beroemde “Barnevelder kwartiertje” thuis laten liggen. Dat kwartiertje heeft dit seizoen namelijk vaker meegedaan dan sommige reservespelers. Toch kregen de geel-blauwen weinig grip op de wedstrijd. Veel lange ballen, veel strijd, veel rennen… en af en toe ook een bal die ongeveer net zo lang onderweg was als de gemiddelde vakantiefile richting Frankrijk.

Otterlo voetbalde makkelijker en kreeg kansen, maar daar stond Marlène tegenover. Ballen werden gepakt, getikt of met een blik naast gekeken alsof ze persoonlijk ruzie had met iedere aanvaller van Otterlo. Ook de buitenspelval werkte uitstekend. De vlag van Gerben ging zo vaak omhoog dat hij bijna spontaan werd opgeroepen voor de Olympische Spelen onderdeel synchroon vlaggen.

Toch viel uiteindelijk de 1-0. Na een stevig duel kwam de spits vrij en rondde beheerst af. Geen rare dingen, gewoon een goede goal. Ondertussen kwamen Milae, Marlin, Djenoa en Sanne binnen de lijnen en die gooiden zich in iedere sprint, duel en verloren zaak alsof er gratis frikandellen op het spel stonden.

Aanvallend kwamen we helaas weinig in het stuk voor. De grootste schade ontstond zelfs bij onszelf, want Romy B blesseerde haar eigen vinger door een merkwaardige val. Even zag het eruit alsof de EHBO moest komen met spalken, draagberries en misschien een priester, maar een paar stukken tape in de rust deden wonderen. Sindsdien noemen we haar waarschijnlijk gewoon “Romy McGyver”.

In de tweede helft bracht Patty op linksbuiten wat rust aan de bal. Ineens konden er weer drie passes achter elkaar gegeven worden zonder dat iemand direct een sprint van 60 meter hoefde te trekken. Anouk verhuisde naar het centrum en samen met Kim en superkeeper Marlène werd geprobeerd de schade beperkt te houden. Maar Otterlo bleef sterker en wist uiteindelijk nog drie keer te scoren. Eindstand: 4-0.

Een uitslag die misschien wat zwaar oogt, maar waarin de strijdlust van VR1 absoluut niet ontbrak. Er werd geknokt, gesleurd, gegleden en gewerkt tot de laatste minuut. Alleen was Otterlo vandaag simpelweg beter. Soms moet je dat erkennen… hoe vervelend dat ook is tijdens de derde helft.

Nog één wedstrijd te gaan: thuis tegen Hierden VR2. Daarna zit seizoen 25/26 erop. Voor sommigen zelfs het laatste hoofdstuk bij VV Barneveld. Maar eerst nog één keer alles geven, nog één keer lachen, nog één keer mopperen op de scheids en nog één keer hopen dat het Barnevelder kwartiertje definitief met zomervakantie is gegaan.