Zaterdag 7 februari mocht vv Barneveld VR1 de tas weer inpakken voor een uitwedstrijd. Nummer 7 van de 10, en ook meteen de laatste voordat de lente ons trakteert op een fijne reeks thuiswedstrijden. Bestemming: Hierden, tegen VR2. Een onbekende tegenstander dus, altijd spannend… en dat werd het ook.
Met een paar hardnekkige blessures, maar mét versterking van Corina (vrijdagavond-elite 😉) vertrokken we met 15 strijdsters richting Hierden. Marlène was er ook gezellig bij — mét spullen, want je weet maar nooit. Na deze wedstrijd wacht bovendien drie weken rust, dus alles en iedereen mocht nog één keer leeg.
Hoofdveld vibes en een vliegende start
We mochten aantreden op het hoofdveld (hulde aan vv Hierden 👏 — eigenlijk zou dat standaard moeten zijn). Na een korte warming-up, wat ingetapete pijntjes en onder een heerlijk zonnetje ging de bal rollen.
Barneveld begon fel. Binnen twee minuten werd Danique al gelanceerd en testte ze de keepster. Niet veel later probeerde Sara het met een prachtige pegel die nét naast werd getikt. Déjà vu-momentje? Ja. Maar deze keer niet.
In minuut 6 was het raak:
Een supersnelle ingooi van Sanne, een slim wippertje van Anouk over de verdediging, keepster die uitkomt… en Anouk die koel blijft en ‘m tussen de benen schuift. 0-1! Voor het eerst dit seizoen vroeg op voorsprong — en dik verdiend.Knokken, keepen en… een wereldgoal tegen
We hielden druk, Hierden combineerde leuk, maar achterin stond het als een huis. Tot minuut 20, toen een aanvalster alleen op Patty afging. Patty zei: nee hoor — en hield ons met een topredding op voorsprong.
Ondertussen leek het fluitje wat vaker geel/blauw te kleuren (niet óns geel/blauw 😇), en uit een vrije trap — na hands — viel helaas de gelijkmaker: een onhoudbare knal in de kruising. 1-1. Niks aan te doen.
Sanne straalt (en blijft stralen)
Tijd voor een tandje erbij. Met Evy, Lisa, Lara en Simone stond het achterin weer potdicht. Maud kwam erin, er werd gerouleerd en gezocht naar een gaatje. En die kwam er.
Na een goede actie van Simone volgde een perfecte voorzet op Sanne, die uitstekend was aangesloten en haar eerste treffer binnen tikte. 1-2!
De glimlach van Sanne? Die ging er de rest van de dag niet meer af 😄Rust, VAR-loze sportiviteit en een mokerslag
De tweede helft begon met Corina in het veld, die rust bracht aan de bal en het spel goed verlegde. Het bleef een echte strijd: wij de kansen, Hierden het combinatievoetbal, maar Barneveld wilde deze drie punten koste wat kost mee naar huis nemen.
Spannend moment: kwartier voor tijd kreeg Anouk de bal tegen haar hand in de zestien. Fluitsignaal… penalty?!
Na overleg — en zonder VAR (ja echt, kan dus nog) — erkende de scheids sportief dat Anouk er niks aan kon doen. Doeltrap! 👏En toen… minuut 77:
Aanval over rechts via Maud → Sara → Anouk.
Anouk haalt verwoestend uit van 20 meter. De keepster zit er nog aan, maar de bal vliegt het zijnet in. 1-3. Klaar. Finito. Inpakken maar 🎁Overleven tot het einde
Met rode wangen, zere benen, opkomende pijntjes en Lara die kramp kreeg in beide benen (en liefdevol van het veld werd gejonast) werd de wedstrijd professioneel uitgespeeld. Niet mooi, wel effectief. En vooral: samen.
Geen goals meer, wél drie dikverdiende punten.
Na afloop — na een sportieve pot — waren beide teams het roerend eens: dit was er eentje voor de Zwaluwhoeve 🧖♀️😉
Vooruitblik
De komende twee zaterdagen zijn we vrij en trainen we door richting de thuiswedstrijd tegen Elspeet. Daar hebben we nog een rekening openstaan… 👀
Doelpunten:
⚽️⚽️ Anouk
⚽️ SanneWat een teamprestatie. Wat een strijd. Wat een zaterdag 💙💛
