Laatste dans van VR1 eindigt in tropische sferen, afscheidstraantjes en… het Barnevelds Kwartiertje™️
Zaterdag was het dan zover. De allerlaatste wedstrijd van seizoen 25/26 voor vv Barneveld VR1. Zo’n dag waar je eigenlijk al met een dubbel gevoel wakker wordt. Aan de ene kant nog één keer knallen met z’n allen, aan de andere kant weet je: hierna volgen weken zonder modderige sokken, wedstrijdbesprekingen en discussies over wie nou écht de bidons moest vullen. Een pijnlijke gedachte voor de gemiddelde zaterdagvoetballer.
Daar kwam nog eens bij dat deze wedstrijd ook in het teken stond van afscheid nemen. En niet van zomaar wat speelsters. Nee hoor, drie absolute toppers zwaaiden (voor nu) af bij VR1. Danique maakt de overstap naar GVVV, Romy B trekt naar SDVB en Gidana hangt haar kicksen voorlopig aan de wilgen. “Voorlopig”, want iedereen weet: een voetballer stopt nooit écht. Die staat over drie maanden weer langs de lijn te roepen: “Ik mis het toch wel hoor.”
Voor de wedstrijd werden trainers Peter en Erwin nog even flink in het zonnetje gezet. En gezien de temperatuur van ongeveer 30 graden was dat letterlijk én figuurlijk. Cadeaus, mooie woorden en een hoop gezelligheid volgden. Ook de drie vertrekkende speelsters werden bedankt en Monique werd nog luidkeels toegezongen vanwege haar verjaardag. Dat gezang klonk ergens tussen een Champions League-hymne en een groep mensen die per ongeluk tegelijk op een Lego-blokje ging staan, maar het enthousiasme was er niet minder om.
Toen moest er nog gevoetbald worden. Nou ja… gevoetbald. Het was vooral overleven op het zonovergoten sportpark in Barneveld. Zelfs de dug-out stond te zweten en de bidons waren populairder dan de bal.
Maar gelukkig was daar weer het fenomeen waar menig tegenstander inmiddels nachtmerries van krijgt: het beruchte Barnevelds Kwartiertje. Alleen deze keer helaas niet in positieve zin voor de thuisploeg. Binnen 13 minuten keek VR1 namelijk tegen een pijnlijke 0-3 achterstand aan tegen de dames van VV Hierden VR2. Alsof de hitte nog niet zwaar genoeg was, kregen de Barneveldse dames ook nog een gratis cursus “koude start voor beginners”.
Uiteindelijk werd het 0-4 en daarmee zat de wedstrijd eigenlijk wel in een notendop samengevat. Vooral in de tweede helft ging het voetbal aan Barneveldse kant beter lopen. Het tempo lag begrijpelijk niet skyhigh — bij sommige sprints leek het alsof spelers onderweg spontaan begonnen te barbecueën — maar de inzet bleef er.
Romy B was nog akelig dichtbij een afscheidstreffer. Heel VR1 stond al klaar om het veld op te stormen alsof er zojuist een WK-finale gewonnen was, maar de buitenkant van de paal besloot anders. Zelfs die paal dacht waarschijnlijk: “Sorry Romy, ik kan de emoties vandaag niet aan.”
Absolute man van de wedstrijd werd misschien wel Ramon. Niet vanwege een hattrick of panna’s, maar omdat hij in de rust beide teams trakteerde op een verkoelend raketje. En laten we eerlijk zijn: bij 30 graden voelt zo’n raketje ongeveer alsof je de Champions League wint.
En daarmee kwam er een einde aan het eerste seizoen van VR1. Een seizoen met pieken, dalen, strijd, gezelligheid, frustraties, mooie goals, discutabele scheidsrechterlijke beslissingen en vooral héél veel teamspirit. Soms zat het tegen, soms waren uitslagen geflatteerd, maar één ding stond als een huis: deze groep bleef altijd knokken voor elkaar.
En het mooiste? Er staat een team. Een écht team. Een groep die nu al zin heeft om na de zomer sterker terug te komen om opnieuw punten, overwinningen en derde helften binnen te slepen.
Natuurlijk nog een felicitatie aan SDVB VR1 met het verdiende kampioenschap!
En dan nog even de grote bedankronde, want zonder al deze mensen was het seizoen nooit geworden wat het was:
Marlène, Lisa, Evy, Simone, Patty, Meline, Anouk, Maud, Romy B, Danique, Marlin, Sanne, Romy S, Milae, Lara en Gidana — bedankt voor jullie inzet, strijd en gezelligheid!
Ook een dikke shout-out naar Hannah, Dorinka, Sara en Romy F, die tijdens het seizoen stopten. Jullie horen gewoon bij dit eerste VR1-hoofdstuk.
En uiteraard de heldinnen van de vrijdagavond: Kim, Suzan, Irma, Corina en Suzanne. Altijd klaar om te helpen alsof jullie een soort voetbalversie van de Avengers waren.
Ook Djénoa en Mila bedankt voor het bijspringen wanneer nodig!
En natuurlijk alle ouders, vrienden, vriendinnen, neven, nichten, vlaggers, chauffeurs, wasmachineslachtoffers en supporters langs de lijn: bedankt voor alles!
Nu eerst zomerstop. Tijd om de spieren rust te geven, de voetbalschoenen ergens in een hoek te gooien en voorzichtig te herstellen van alle derde helften.
Tot seizoen 26/27. Fijne zomer allemaal! ☀️⚽
